Dat kregen we gisteren van een, nog steeds over het eiland rondzwervende, collega. Ik had er al eens naar gekeken maar twijfelde nog. Zou het wel wat zijn? Met z'n allen in die kar achter een trekker aan? Goed, het is natuurlijk wel een stukje eiland waar je niet direct komt. Hoewel . . . . we reden onderweg twee stoere fietsers achterop die ook naar de Balg gingen. Vanaf de watertoren een tochtje van 15 kilometer met de wetenschap dat de terugreis nog eens 15 kilometer tegen de stevige wind in is! Onderweg worden wat bijzonderheden verteld en na een dik half uurtje staan we stil, de deur zwaait open en de bus stroomt leeg.
Ongeveer een half uur hebben we de tijd om zeehonden te spotten, schelpen te zoeken, foto's te maken en om onder de indruk te raken van die geweldige kale vlakte. Er staat een stevig windje en zo kunnen we zien dat het eiland steeds groter wordt. Nou ja . . . . het was vandaag millimeterwerk hoor.
Hoeveel keer zou men over deze, inmiddels flink gesleten, drempel heengelopen zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten